De tocht wordt begeleid door een ervaren Wilderness Guide. Daarnaast is er, indien gewenst, ruimte voor reflectieve 1-op-1 gesprekken.

Bart de Haas

in 1963, op 17 jarige leeftijd, vertrok Bart de Haas voor het eerst naar Canada. Hij ging daar een pelsjager (die eigenlijk meer een soort natuurbeschermer / -onderzoeker was) opzoeken, die een boek¹ had geschreven dat Bart vele malen had gelezen en waarvan hij helemaal gek was. Hij had een tijd gewerkt en geld gespaard om een ticket te kopen en was zijn hart gevolgd..

Aangekomen belde hij zijn ouders dat ze zich niet ongerust hoefde te maken, dat hij in Canada zat om een trapper op te zoeken. Vervolgens liftte hij naar de plaats waar de trapper moest wonen. Aldaar kreeg hij de weg aangewezen die hij moest lopen om bij de hut vande trapper te komen. Na de hele dag gelopen te hebben vond hij nog geen hut en wist hij niet meer wat te doen. Doorgaan of terugkeren ? Hij besloot dat terugkeren geen optie was, maakte het zich zo comfortabel als mogelijk was in een greppeltje om de nacht door te komen en ging de volgende ochtend weer op pad. Na weer een hele dag lopen nog geen hut.. Dus nog een nacht in de open lucht doorbrengen.

De derde dag kwam hij eindelijk aan bij het hutje van de trapper. Die deed open, zeer verbaasd om een medemens te zien, en riep uit: "who are you ?!".
"Well, I'm Bart de Haas, from Holland" antwoordde Bart.  Stomverbaasd noodde de trapper hem binnen, waarna hij gedurende de hele winter bleef om met de trapper mee te werken.

Daarna is Bart nog vele malen terug gegaan om trektochten van honderden, soms zelfs duizenden kilometers door de Canadese wildernis te maken. Op zijn tochten kwam hij oude indianen tegen waar hij van leerde hoe te overleven in deze woeste omgeving, zelfs zonder enige hulpmiddelen, behalve een zakmes en de kleren die hij aan had. Omdat hij in staat is één te worden met de natuur, kan hij daar leven zonder eten mee te nemen. Hij kan altijd, zonder kompas, de weg vinden. Hij kan het weer voorspellen, vuur maken en hij weet alles over de dieren en planten om hem heen. Allemaal kennis die wij in onze huidige maatschappij zijn verloren.

Uiteindelijk heeft Bart zich daar ook gevestigd; in de buurt van het plaatsje Atlin, waar hij 'wilderniss guides' opleidt en mensen meeneemt op trektochten door de wildernis, om zo zo veel mogelijk van zijn kennis over het overleven in de natuur te kunnen overdragen.

Lees hier enkele fragmenten uit Bart's dagboek..

Stuur dit artikel door...